Cisco przebudowuje kurs CCNA w Networking Academy, aby dostosować go do wymagań nowego egzaminu certyfikacyjnego CCNA v2.0. Nowa wersja materiałów, oznaczona w numeracji NetAcad jako CCNAv8, podzielona jest na trzy części, analogicznie jak poprzednia v7. Nowa część I odpowiada merytorycznie dotychczasowej, a zmiany w niej można uznać za kosmetyczne. Części II i III to już mała rewolucja: pojawiają się nowe tematy, a dotychczasowe omawiane są częściowo w innej kolejności.
Spis treści
Egzamin i materiały mają osobną numerację, co potrafi mylić. Egzamin certyfikacyjny to dziś CCNA v1.1, a od 3 lutego 2027 roku CCNA v2.0. Kursy w Networking Academy numerowane są niezależnie: CCNAv7 przygotowuje do egzaminu v1.1, a CCNAv8 do v2.0.
Zmiany w samym egzaminie opisuje osobny artykuł.
Poniższe informacje opieram na roboczej wersji materiałów, które Cisco udostępniło instruktorom w sierpniu 2026 roku. Podział na części i ich zakres merytoryczny są już ustalone, ale nazwy oraz kolejność zagadnień w ramach części mogą się jeszcze zmienić.
Trzy części, dwie nowe nazwy
| CCNAv7 | CCNAv8 |
|---|---|
| ITN — Introduction to Networks | ITN — Introduction to Networks |
| SRWE — Switching, Routing and Wireless Essentials | IEN — Implementing Enterprise Networks |
| ENSA — Enterprise Networking, Security, and Automation | CEN — Connecting Enterprise Networks |
Część I: merytoryka praktycznie bez zmian
Zakres pozostaje ten sam. Doszły drobiazgi: sieci dostarczania treści (CDN, Content Delivery Network), HTTPS, diagnostyka problemów z rekordami DNS zamiast samego opisu usługi. Ramki WLAN omawiane są przy okazji ramek ethernetowych.
U nas to nie nowość
HTTPS i rekordy DNS pokazujemy już w kursie CCNAv7. Uczestnicy widzą w Wiresharku, że ruch HTTPS jest zaszyfrowany, a przy DNS analizują rekordy A, AAAA, MX, NS i CNAME.
Zmieniła się natomiast kolejność. W CCNAv7 podstawowa konfiguracja przełącznika była modułem drugim, zaraz po module wprowadzającym. W CCNAv8 to moduł siódmy, po warstwie łącza danych, ramce ethernetowej, tablicy adresów MAC i metodach przełączania.
Szczerze, nie rozumiem tej zmiany. Działanie przełącznika zawsze pokazywaliśmy od razu na sprzęcie, a nie wyłącznie teoretycznie: uczestnik obserwuje, jak przełącznik uczy się adresów MAC, i sprawdza w Wiresharku, dokąd ostatecznie trafia ramka. Jeśli w ostatecznej wersji materiałów nic się nie zmieni, i tak będziemy uczyć „po swojemu”.
Część II: więcej zmian, ale mają sens
W CCNAv7 druga część kończyła się trzema modułami o routingu: koncepcje, trasy statyczne i ich diagnostyka. W CCNAv8 tematy te przeniesiono na początek części III. W części II zostaje więc z routingu tylko ruch między sieciami VLAN, realizowany na routerze oraz na przełączniku warstwy trzeciej.
W zamian część II przejęła z części III projektowanie sieci z podziałem na warstwę dostępu, dystrybucji i rdzenia oraz automatyzację. Doszły też dokumentacja sieci wraz z CDP i LLDP do mapowania topologii, a także rozwiązywanie problemów według modelu warstwowego.
Automatyzacja trafiła do części II w okrojonej postaci. Wyleciało porównanie Puppeta, Chefa i SaltStacka, zostaje sam Ansible, a Cisco DNA Center występuje teraz bezimiennie, jako kontroler sieciowy. Doszedł za to Python, na poziomie prostych skryptów automatyzujących zadania sieciowe.
Zniknął natomiast osobny moduł o konfiguracji sieci bezprzewodowych, bo konfigurowanie WLAN na kontrolerze wypadło z egzaminu CCNA v2.0. W CCNAv8 zostają koncepcje działania i diagnostyka sieci bezprzewodowych.
Z nowych tematów doszły storm control i IP Source Guard, oba do modułu o bezpieczeństwie warstwy drugiej, oraz osobny moduł o sztucznej inteligencji. Ten ostatni trzyma się podstaw: zasady działania AI i uczenia maszynowego, sieci neuronowe, RAG (Retrieval-Augmented Generation) oraz agentic AI jako pojęcia, a do tego etyka i bezpieczeństwo. Zagadnienia AAA rozszerzono o konfigurację urządzenia jako klienta TACACS+ i RADIUS, bo w CCNAv7 kończyło się na wyjaśnieniu, jak to działa.
Część III: routing od podstaw i nowe tematy
Część III otwierają koncepcje routingu i trasy statyczne, a dopiero po nich OSPF. Nowością jest konfiguracja OSPFv3 dla IPv6. W CCNAv7 konfigurowało się wyłącznie OSPFv2, a OSPFv3 pojawiał się szczątkowo i wyłącznie w teorii.
Z pełnego modułu o QoS został jeden temat o tym, jak opóźnienie, jitter i utrata pakietów wpływają na jakość transmisji. O klasyfikacji, kolejkowaniu i kształtowaniu ruchu nie ma już mowy, a to one w praktyce często pozwalają usunąć problem bez inwestowania w szybsze łącze czy wydajniejszy sprzęt.
Z modułu o bezpieczeństwie wypadły opisy sprawców ataków i ich narzędzi, typy złośliwego oprogramowania oraz podatności protokołów IP, TCP i UDP. Kryptografia została bez zmian, doszedł natomiast przegląd obrony warstwowej i mechanizmów filtrowania ruchu.
Nowe w części III są kontenery oraz osobne ujęcie internetu jako sieci sieci: systemy autonomiczne, peering i tranzyt. BGP nie pada tam z nazwy, ale to przedsionek tematu, któremu poświęcamy osobne szkolenie.
Nowy jest też moduł o agentic AI, czyli o systemach, które same planują kolejne kroki zadania i wykonują je, sięgając po narzędzia, zamiast poprzestawać na wygenerowaniu odpowiedzi. Ujęto go od strony pracy z siecią: przepływy pracy agenta, źródła danych sieciowych, przypadki użycia, wymagania nadzoru i ryzyka operacyjne. W wersji roboczej opisy obu modułów o AI, tego z części II i tego z części III, częściowo się pokrywają, więc co dokładnie znajdzie się gdzie, okaże się po premierze materiałów.
CCNAv8 wykracza poza wymagania egzaminu
Materiały CCNA w NetAcad zawsze były szersze merytorycznie niż wymagania samego egzaminu certyfikacyjnego. To rozsądne podejście, bo zrozumienie niektórych zagadnień wymaga szerszego kontekstu.
NTP zniknął z wymagań, a w części III nadal konfigurujesz klienta i serwer. Projektowanie hierarchiczne wypadło z egzaminu, a w części II ma własny moduł. RESTCONF i NETCONF są w materiałach mimo usunięcia REST API z listy tematów. BPDU filter został w materiałach, choć egzamin zostawił już tylko Root Guard, Loop Guard i BPDU Guard.
Układ CCNAv8 w skrócie
Zestawienie porządkuje to, co opisałem wyżej. Moduły są w nim pogrupowane tematycznie, więc jeden wiersz odpowiada zwykle dwóm lub trzem modułom kursu. Opiera się na roboczej wersji materiałów: podział na części i zakres tematów są już przesądzone, ale numeracja i kolejność modułów mogą się jeszcze zmienić.
| Część I — ITN (Introduction to Networks) | |
|---|---|
| Zakres | Status |
| Wprowadzenie do sieci, protokoły i modele odniesienia | bez zmian |
| Warstwa fizyczna i okablowanie | bez zmian |
| Systemy liczbowe: binarny i szesnastkowy | bez zmian |
| Warstwa łącza danych, Ethernet i ramki WLAN | dodano ramki WLAN |
| Podstawowa konfiguracja przełącznika i urządzeń końcowych | przesunięta z modułu drugiego na siódmy |
| Adresacja IPv4 i IPv6, podsieci, ARP i Neighbor Discovery | bez zmian |
| Routing i podstawowa konfiguracja routera | bez zmian |
| ICMP i warstwa transportowa | bez zmian |
| Warstwa aplikacji: DNS, HTTPS, CDN, DHCP, poczta, transfer plików | dodano CDN i HTTPS, DNS z diagnostyką rekordów |
| Podstawy bezpieczeństwa | bez zmian |
| Budowa i diagnostyka małej sieci | dodano sieć bezprzewodową |
| Część II — IEN (Implementing Enterprise Networks) | |
|---|---|
| Zakres | Status |
| Podstawowa konfiguracja przełącznika i routera | bez zmian |
| Dokumentacja sieci, CDP i LLDP, proces diagnozy | przeniesione z części III |
| VLAN-y i routing między VLAN-ami | bez zmian |
| Sieci bezprzewodowe: koncepcje i diagnostyka | konfiguracja kontrolera usunięta |
| STP i EtherChannel | bez zmian |
| DHCPv4, SLAAC i DHCPv6 | bez zmian |
| FHRP: HSRP i VRRP | dodano VRRP |
| Bezpieczeństwo LAN | storm control i IP Source Guard nowe, AAA rozszerzone o konfigurację |
| Projektowanie sieci | przeniesione z części III |
| Automatyzacja: Ansible, Python, kontrolery i API | przeniesione z części III, Python nowy |
| Sztuczna inteligencja i uczenie maszynowe | nowy moduł |
| Wdrożenie i diagnostyka odpornej sieci firmowej | nowy moduł podsumowujący |
| Część III — CEN (Connecting Enterprise Networks) | |
|---|---|
| Zakres | Status |
| Koncepcje routingu i trasy statyczne | przeniesione z części II |
| OSPFv2 i OSPFv3 | dodano konfigurację OSPFv3 |
| Bezpieczeństwo sieci: obrona warstwowa, kryptografia, filtrowanie | okrojone o katalog zagrożeń i podatności |
| ACL | bez zmian |
| NAT i PAT | bez zmian |
| WAN, SD-WAN i internet jako sieć sieci | dodano internet jako sieć sieci |
| VPN i IPsec | bez zmian |
| Zarządzanie siecią: NTP, SNMP, syslog, jakość transmisji, diagnostyka | QoS okrojony do jednego tematu |
| Wirtualizacja, chmura i kontenery | dodano kontenery |
| Agentic AI w sieciach | nowy moduł |
| Wdrożenie i diagnostyka sieci firmowej | nowy moduł podsumowujący |
Co to znaczy dla Ciebie
Cisco zapowiada, że materiały mają być zaktualizowane przed końcem 2026 roku. Termin dotyczy wersji angielskiej, tłumaczenia mają pojawić się później.
Pod koniec roku będziesz w trakcie części II lub III. Dokończ w tym samym programie, a tematy, których wymaga dopiero nowy egzamin, nadrób samodzielnie: OSPFv3, konfiguracja AAA dla TACACS+ i RADIUS, storm control, RA guard oraz agentic AI wraz z konstruowaniem promptów.
Pod koniec roku skończysz część I. Przeskocz na nowy program: części II i III zrealizuj jako IEN i CEN, a nie SRWE i ENSA.
Nie mieszaj programów w połowie ścieżki. Kto zrobi nowy IEN, a potem stary ENSA, nie spotka tras statycznych ani razu: w IEN ich nie ma, bo przeszły do CEN, a ENSA ich nie zawiera, bo zostały w SRWE.
Zdobywasz po prostu certyfikat CCNA, a nie CCNA v1.1 czy CCNA v2.0, więc wprowadzenie nowej wersji egzaminu niczego w nim nie zmienia. Cisco potwierdza to wprost: egzamin v1.1 pozostaje aktywny do 2 lutego 2027 roku, a zdobyte umiejętności i certyfikaty są uznawane przez pracodawców. Vouchery zniżkowe również zachowują ważność niezależnie od wersji egzaminu.
Po co się właściwie uczysz
Czasem można usłyszeć radę, żeby zdać przed lutym 2027 roku, bo do nowej wersji nie będzie jeszcze krążących w sieci
baz pytań egzaminacyjnych.
Nauka z bazy pytań nie przygotuje Cię do pracy z siecią komputerową. Cisco zakazuje zresztą takich materiałów w regulaminie egzaminu, więc metoda grozi unieważnieniem certyfikatu.
Nie bez powodu wynik wyświetlany zaraz po egzaminie opatrzony jest adnotacją, że jest wstępny. Oficjalny pojawia się dopiero po analizie, w ciągu około 72 godzin. Cisco sprawdza wtedy również sposób odpowiadania: czy odpowiedzi na poszczególne pytania są ze sobą spójne i czy ich udzielanie nie odbiega od typowego wzorca. Szczegółów tej procedury z oczywistych względów nie ujawnia.
Argument o brakujących materiałach też się nie broni. Kurs NetAcad jest kompletny od pierwszego dnia, razem z laboratoriami i ćwiczeniami w Packet Tracerze. Mniej będzie co najwyżej omówień i gotowych zestawów pytań, a te są potrzebne tylko temu, kto uczy się z czegoś innego niż kurs CCNA w NetAcad.
Kurs ma przygotować Cię do pracy z sieciami. Egzamin jest potwierdzeniem zdobytej wiedzy, nie celem samym w sobie. Z tej perspektywy kierunek zmian w CCNAv8 jest dobry: mniej opisywania, więcej konfigurowania i diagnozowania. Pośpiech ze starą wersją oznacza węższy zakres wiedzy w zamian za dokładnie ten sam certyfikat.
Na naszym szkoleniu CCNA zagadnienia z v2.0 są już wplecione w program. W okresie przejściowym uczymy obu wersji naraz.
Masz pytania? Zostaw je w komentarzu, chętnie odpiszę.
